Όλοι σήμερα στις αντιφασιστικές εκδηλώσεις στη μνήμη του ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ

Να δείξουμε στους ΝΑΖΙ φονιάδες και στους 500000 Ούγκανους που τους νομιμοποίησαν ότι δεν ξεχνάμε και ούτε πρόκειται να ξεχάσουμε...

Ο Ν. Μπογιόπουλος για την δολοφονία του Π. Φύσσα 18/9/2014.

«Κατ’ αρχάς, να ξεκαθαρίσουμε ότι ο Παύλος ούτε ‘‘έφυγε’’, ούτε ‘‘πέθανε’’, ούτε ‘‘χάθηκε’’ - δολοφονήθηκε. Και δε δολοφονήθηκε ούτε γιατί επιτέθηκε σε κανένα, ούτε γιατί έκλεβε. Ούτε κλεφτοκοτάς ήταν ο Παύλος, ούτε εγκληματίας. Δολοφονήθηκε γιατί μέσα από τα τραγούδια και τη γενικότερη στάση ζωής του εξέφραζε ελεύθερα απόψεις που δεν ‘‘άρεσαν’’ στους νεοναζί της Χρυσής Αυγής που είχαν αρχίσει να επεκτείνονται επικίνδυνα στις γειτονιές του Παύλου. Έτσι, στη μάχη για την ‘‘πολιτισμική ηγεμονία’’ - που θα ’λεγε και ο Γκράμσι - στις γειτονιές του Πειραιά, ο Παύλος και η Χρυσή Αυγή εξέφραζαν δυο διαφορετικούς ιδεολογικούς κόσμους: οι Χρυσαυγίτες αυτόν του μίσους, της δήθεν φυλετικής καθαρότητας, και της θρασυδειλίας, και ο Παύλος αυτόν της λεβεντιάς και της ανθρωπιάς. Γι’ αυτό και –απ’ ότι τουλάχιστον φάνηκε από τις καταθέσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας- τον είχαν στη ‘‘μαύρη λίστα’’»

Υψηλής ποιότητας υπουργοί (και δημοσιογράφοι)...

 Από το σημερινό άρθρο του Ν. Μπογιόπουλου στο enikos.gr

Λίγες μέρες μετά την τραγωδία στο Φαρμακονήσι ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη παραχώρησε συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό «Σκάι».
Πριν από οποιοδήποτε σχόλιο, παραθέτουμε τον διάλογο που διημείφθη ανάμεσα στον υπουργό Νίκο Δένδια και στον διευθυντή του σταθμού Άρη Πορτοσάλτε.
Δένδιας: «…Η ποιότητα ή αν θέλετε η διαφορά κουλτούρας των μεταναστών που δεχόμαστε εμείς σε σχέση με άλλες χώρες είναι τραγική. Αλλιώς αντιμετωπίζει ας πούμε η Σουηδία τον μετανάστη από μια χώρα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, ο οποίος συνήθως έχει ένα μορφωτικό επίπεδο, είναι ένας Ευρωπαίος υπό την ευρύτερη έννοια, και αλλιώς εμείς που αντιμετωπίζουμε μεταναστευτικές ροές από το Μπανγκλαντές, από το Αφγανιστάν, ανθρώπους που ανήκουν σε μία άλλη κουλτούρα. Δεν υποτιμώ κανέναν, αλλά είναι άνθρωποι που έρχονται από έναν άλλο κόσμο σε σχέση με τον δικό μας». 

Video ΚΝΕ για χρυσαύγουλα

ΑΙΜΑ – «τιμή» – ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Ενας πατενταρισμένος φασίστας, ο Αμερικανός ποιητής Εζρα Πάουντ, είχε πει κάποτε ότι «αν δεν κάνεις θυσίες για τις Ιδέες σου, τότε  ή εσύ δεν αξίζεις ή οι ιδέες σου». Το πόσο άξιζε και ο ίδιος ο Πάουντ και οι ιδέες του φάνηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οταν και επί 25 χρόνια,  μετά τα τέλος του Μουσολίνι τον οποίο ακολουθούσε κατά  πόδας, ο Πάουντ υποδυόταν (;) τον τρελό για να την βγάλει καθαρή…
Ας έρθουμε τώρα στους ημέτερους «ιδεολόγους»:
O Αρτέμης Ματθαιόπουλος είναι βουλευτής χρυσαυγίτης. Χρυσαυγίτης σαν τον μαχαιροβγάλτη που δολοφόνησε τον Παύλο Φύσσα. Αλλά ο Ματθαιόπουλος είναι και μουσικός. Σαν τον Φύσσα. Μόνο που ο Φύσσας τραγουδούσε για τη ζωή, τον έρωτα και τη λεβεντιά. Ο χρυσαυγίτης του συγκροτήματος Pogrom (τι όνομα, έ;) εμπνέεται από άλλα θέματα. Του αρέσει να τραγουδάει για το Άουσβιτς. Ιδού οι στίχοι από το άσμα του συγκροτήματος, το εμνευσμένο από το Αουσβιτς:

Κάτι λείπει από το "κάδρο"

Παρατήρηση πρώτη: To 1923 εκδηλώθηκε στο Μόναχο το λεγόμενο «πραξικόπημα της μπυραρίας». Ο Χίτλερ συνελήφθη αλλά παρότι οι νόμοι της (αστικής κοινοβουλευτικής) Δημοκρατίας της Βαϊμάρης προέβλεπαν ακόμα και την ποινή του θανάτου για το έγκλημά του, έμεινε στη φυλακή – σε υπερπολυτελές κελί - μόλις 8 μήνες, πλήρωσε 500 μάρκα πρόστιμο, και αφέθηκε ελεύθερος. Δέκα χρόνια αργότερα και αφού είχε αξιοποιήσει όλες τις νόμιμες διαδικασίες της (αστικής κοινοβουλευτικής) Δημοκρατίας της Βαιμάρης, ο Χίτλερ διορίστηκε Καγκελάριος.
Αν η ιστορική γνώση παρέχει στοιχειώδη πολιτική επίγνωση, τότε το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι: η αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία κάθε άλλο παρά αποτελεί αδιαπέραστη ασφαλιστική δικλείδα απέναντι στον φασισμό.
Μήπως υπερβάλουμε;

Άκου λοιπόν, Χρυσαυγίτη, άκου, αμόρφωτε άνθρωπε…

 

O Στάθης τα χώνει – και κάνει μάθημα – σε αναγνώστη του…

Μπας και τον Μένανδρο τον λέγαν΄ Μαίανδρο;

Στη χθεσινή στήλη δημοσιεύθηκε σκίτσο με τη Σφίγγα. Ευρέθη αναγνώστης ο οποίος με έψεξε διότι,…
κατά τη γνώμη του, απέφυγα να ζωγραφίσω μαιάνδρους στο βάθρο του αγάλματος κι αντ’ αυτών σχεδίασα κάτι ζιγκ ζαγκ.

Άκου λοιπόν, Χρυσαυγίτη, άκου, αμόρφωτε άνθρωπε: ποιος σου είπε ότι σε όλα τα βάθρα των αγαλμάτων -θεών, ανθρώπων και τεράτων- οι αρχαίοι χάραζαν ή ζωγράφιζαν μαιάνδρους;

Αντιθέτως. Συνήθως τον μαίανδρο ως διακοσμητικό και μόνον στοιχείο τον βρίσκουμε στα κιονόκρανα (στην επικρανίτιδα ζωγραφική) ή κάτω απ’ τη ζωοφόρο. 

Ευθύνες με ονοματεπώνυμο

Μανω(ελ)λάδα (Από Ριζοσπάστη - Μπογιόπουλος Νίκος)

«Χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά -
εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά»!

Ηταν 31 Μάρτη 2011.

«Κόκκινο χρυσό» αποκάλεσε τότε τις φράουλες της Μανωλάδας, ο πρώην πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου φροντίζοντας ταυτόχρονα να επιδαψιλεύσει δάφνες στους «πρωτοπόρους», όπως αποκάλεσε τους εκεί «τσιφλικάδες».

Είναι οι ίδιοι «τσιφλικάδες» που έβγαζαν και βγάζουν το «χρυσό» τους χρησιμοποιώντας όλες τις μεθόδους της «ανθρωπιάς» απέναντι στους μετανάστες εργάτες γης.

Είναι οι ίδιοι «τσιφλικάδες» που λίγο διάστημα πριν από τα εύσημα του πρώην πρωθυπουργού, είχαν στείλει τα τσιράκια τους να πραγματοποιήσουν νυχτερινή επιδρομή στα σπίτια εκατοντάδων μεταναστών εργατών γης - επειδή απεργούσαν για καλύτερα μεροκάματα - με καραμπίνες, πιστόλια, ρόπαλα και σιδερολοστούς, χτυπώντας τους και απειλώντας πως θα τους σκοτώσουν σε περίπτωση που δεν τερματιστεί η απεργία.

Ολόκληρος πρωθυπουργός, δεν τα γνώριζε όλα αυτά;...

Ολα είναι δυνατά!

Στον κόσμο που μια χούφτα δισεκατομμυριούχοι κατέχουν περιουσία που σύμφωνα με τη «λίστα Forbes» έχει εκτιναχτεί στα 5,4 τρισεκατομμύρια δολάρια,

το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού στερείται την πρόσβαση σε βασικά αγαθά για την ανθρώπινη ύπαρξη: Τροφή, καθαρό νερό, οποιαδήποτε κοινωνική υποδομή (στέγη, ηλεκτρικό, αποχέτευση, παιδεία, στοιχειώδη υγεία, περίθαλψη, κ.λπ.).

Ακούστε, κύριοι - Η απάντηση του Νίκου Μπογιόπουλου

Κατανοούμε την «έκπληξη» για το βάθος, για την ποιότητα και για το ουσιαστικό περιεχόμενο του Προσυνεδριακού Διαλόγου για το 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ εκ μέρους όσων έχουν συνηθίσει να ζουν και να σκέφτονται με τους κανόνες της ίντριγκας, του μιντιακού παρασιτισμού, της υποκρισίας, του καιροσκοπισμού, της καμαρίλας, της κομματικής ψευτοδημοκρατίας.